BEHANDELINGEN | BEWEGINGSSTOORNISSEN

SPASTICITEIT

Spasticiteit

 

Spasticiteit is een term die gebruikt wordt bij een verhoogde spanning van spieren of spiergroepen die optreedt buiten de wil van de patiënt. Dergelijke spasticiteit kan aanleiding geven tot ernstige functionele beperkingen en tot hevige pijn.

 

Er zijn verschillende oorzaken mogelijk van spasticiteit. Een veel voorkomende oorzaak is een trauma of beschadiging van het ruggenmerg. Daarnaast zijn er een aantal neurologische aandoeningen die over het verloop van de ziekte in verschillende mate aanleiding kunnen geven tot spasticiteit: multipele sclerose, familiale spastische paraparese (Strumpell-Lorraine). Ten slotte kan ook beschadiging van de hersenen door trauma of door zuurstoftekort (bij geboorte of door CVA) spasticiteit veroorzaken.

Behandeling

De hoeksteen van de behandeling van spasticiteit is kinesitherapie. Dagelijkse of tenminste regelmatige mobilisatie van de ledematen met spasticiteit kunnen de ernst en de evolutie van de spasticiteit verminderen en vaak ook de bijhorende pijnklachten. Daarnaast worden veel patiënten bijkomend behandeld met verschillende vormen van perorale medicatie zoals spierontspanners of GABA agonisten. Bij zeer plaatselijke spasticiteit van kleinere spiergroepen kan het gebruik van botulinustoxine overwogen worden.

 

Sommige patiënten ontwikkelen echter toenemende spasticiteit ondanks alle voorgaande therapie of vertonen nevenwerkingen van de medicatie in pilvorm. Bij deze patiënten kan het gebruik van GABA agonisten via toediening in het ruggenmergkanaal overwogen worden.

Aangezien de werkingsduur van medicatie in het ruggenmergkanaal slechts enkele uren bedraagt dient de medicatie continu in het ruggenmergkanaal te worden aangevoerd en is het dus nodig om gebruik te maken van een pompsysteem. Dergelijke pompsystemen kunnen volledig in het lichaam worden ingebouwd.

Procedure voor intrathecale therapie voor spasticiteit:

  1. juiste patiënten selecteren
  2. steeds eerst GABA agonisten in pilvorm uittesten
  3. proef uitvoeren met GABA agonisten ingespoten in het ruggenmergkanaal
    - kan via herhaalde ruggenmergprik
    - kan via een buisje (katheter) aangebracht in het ruggenmergkanaal en aangesloten op een onderhuids geplaatst reservoir
  4. evaluatie van de test door een kinesist/fysiotherapeut
  5. bij duidelijk gunstig en dosisafhankelijk effect plaatsen van definitief pompsysteem

 

 

Bijvullen van een pompsysteem:

Het bijvullen van dergelijk pompsysteem gebeurt gemiddeld om de 2 à 3 maanden via een vuldopje in het midden van de pomp. Dit vuldopje wordt doorheen de huid aangeprikt waarna de rest van het product in de pomp wordt verwijderd en de pomp met nieuw product wordt gevuld. Deze vullingen gebeuren op de raadpleging.

NeurochirurgieGroep

GZA Ziekenhuizen Campus Sint-Augustinus

Oosterveldlaan 24 - 2610 Wilrijk

03/443 37 71  |  info@neurochirurgiegroep.be

Neurochirurgiegroep logo
Neurochirurgiegroep logo